Republika Tunezji to państwo położone w północnej Afryce nad Morzem Śródziemnym. Graniczy z Algierią i Libią. Od strony południowej Tunezję otaczają wielkie przestrzenie Sahary, a na północy rysuje się żywy, zielony i tropikalny krajobraz gór Atlasu, którego pasma malowniczo poprzecinane są srebrzystymi odnogami rzeki Madżardy. Mnóstwo tu również bajkowych wodospadów i jezior, kwitnących aromatycznych hibiskusów i barwnych oleandrów. Takie połączenie surowej pustyni z egzotyczną oazą czyni z Tunezji miejsce niezwykle piękne, a położenie między morzem i pustynią sprawia, że Tunezja uważana jest za kraj kontrastów i zróżnicowanego krajobrazu. Możemy tu zwiedzić piaszczyste wschodnie wybrzeże Sahal z dobrze rozwiniętą bazą noclegową i gastronomiczną, udać się na niezapomnianą przygodę po saharyjskich wydmach, oddać się wodnym szaleństwom w ciepłym, błękitnym, zachęcającym do kąpieli morzu, albo delektować się widokiem i zapachem sadów daktylowych, drzewek cytrusowych, figówców i bananowców. Historia TUNEZJI W 814 p.n.e. Fenicjanie założyli Kartaginę (obecnie przedmieścia Tunisu), która po latach świetności i rywalizacji z Rzymem została kompletnie zniszczona w wyniku trzeciej wojny punickiej w 146 p.n.e. Prowincja rzymska "Africa" (ze stolicą w Kartaginie) stała się spichlerzem Rzymu i przeżywała kolejny okres rozkwitu aż do upadku Cesarstwa. Po okresie rządów Bizancjum w efekcie prób opanowania Afryki przez Arabów, w 670 r. został założony Kairouan jako baza ekspansji islamu. Od 800 r. rządziło tu wiele dynastii aż do 1574 r., kiedy kraj został włączony do Imperium Osmańskiego. W 1881 r. rozpoczął się okres prorektoratu francuskiego i trwał do 20 marca 1956 kiedy Tunezja odzyskała niepodległość. Rok później została proklamowana republika i na czele państwa stanął Habib Bourgiba. 7 listopada 1987 r. prezydentem został Zin Al-Abidin Ben Ali.
Zabytki TUNEZJI (Miasta - zabytki architektoniczne) Kartagina to starożytne miasto-państwo w północnej Afryce na wybrzeżu Morza Śródziemnego w pobliżu dzisiejszego Tunisu, założone w IX w. p.n.e. przez Fenicjan z Tyru. Bardzo ważny ośrodek handlowy. Szczyt potęgi Kartagina osiągnęła w III w. p.n.e. W tym samym stuleciu wdała się w serię wojen z Rzymem, które zakończyły się zagładą miasta w 146 p.n.e. Po kilkudziesięciu latach Kartagina odrodziła się, jako rzymska kolonia. Po podboju Północnej Afryki przez Arabów w VII w. miasto zaczęło tracić na znaczeniu i w końcu opustoszało. Medyna miasto w zachodniej części Arabii Saudyjskiej, w prowincji Al-Hidżaz. Zamieszkuje ją ok. 900 tys. osób (1999). Stolica pierwszego kalifatu, to jest od momentu śmierci Mahometa w 632, gdy pojawiła się idea następcy Proroka kalifa, do 661 roku. W 1924 zdobyta przez wahabickich władców saudyjskich. Medyna jest drugim, po Mekce, co do znaczenia ośrodkiem kultu religijnego w świecie islamu. Tutaj po ucieczce z Mekki (hidżra) schronił się prorok Mahomet, wtedy też zmieniono nazwę miasta z Jasrib na Medyna. Na miejscu domu, w którym miał mieszkać Mahomet powstał meczet, w którym obok grobu proroka znajduje się również grób jego córki Fatimy. Groby te są celem pielgrzymek setek tysięcy muzułmanów. Miasta Tunezji Tunis stolica Tunezji, położona w odległości ok. 10 km od Morza Śródziemnego, nad zachodnim brzegiem jeziora Tunis. Miasto znajduje się ok. 17 km na południowy-zachód od dawnej Kartaginy. Liczba mieszkańców: ok. 674,1 tys. (1994), zespół miejski 2 mln. Położenie geograficzne: 36°48' N, 10°12' E Tunis jest największym ośrodkiem kulturalnym i gospodarczym Tunezji. Znajduje się w nim ważny port morski i lotniczy, a także węzeł drogowy i kolejowy. Jest to jeden z najważniejszych punktów turystycznych na mapie Tunezji. Inne duże miasta: Safakis (Sfax), Ariana, Bizerta (Banzakt), Kabis (Gabés), Susa (Sousse)
